من و دلم
مدتی بود که می خواستم کارت اهدای عضو بگیرم . تا اینکه امروز عملی کردم .
چون باید موضوع رو به خانواده اطلاع میدادم . به همسر جان اطلاع دادم . هرچند که عضویت من ثبت کشوری شده ولی خوب خانواده از قبل مطلع باشن دچار شوک کمتری میشن .
البته ایشالا که اتفاقی نیفته چون حالاحالا ها با خودم کار دارم . ولی خوب خداکنه این فرصت از طرف خداوند هم به من داده شه . در غیر اینصورت حداقل تموم کارهای نکرده ی زندگیم رو میتونم در یک کار خلاصه کنم و اونهم اهدای زندگی خواهد بود .
البته این جان گرامی اونقدر عزیزه که دیشب کلی گریه کردم واسه خودم .اوضاعی داشتم با خودم که نگو !!! گریه تلخ با گریه ی شادی برای گیرنده عضو قاطی پاتی شده بود .
امیدوارم این فرهنگ هرروز گسترش بیشتری پیداکنه . ضمن اینکه جایی خوندم که تو کشور فرانسه نیاز به گرفتن اجازه از خانواده ی مرگ مغزی نیست .وهر کس که مخالف موضوعه می بایست از قبل فرم مخالفتش رو پر کنه . جالبه نه ؟؟!!!
خدایا برای خودم ،خانوادم و تمومی دوست های وبلاگی و غیر وبلاگیم آرزوی طول عمر با شادی و سلامتی می کنم . آمیییییین .
