باید گذاشت درکوزه آبش رو خورد
هفته پیش دستورالعمل کاهش ساعت کاری بانوان برای اجرا به اداره ما ابلاغ شد . البته مشاور مدیر عامل قید فرمودن با رضایت و صلاحدید مدیران مربوطه .
تو این یک هفته خانم های شرکت موضوع رو از من که رابط خانم های منطقه محسوب میشم پیگیر بودن و یک بار هم چند نفر از خانم ها اومدن اتاق من و حضوری باهام صحبت کردن . من هم با شناختی که از مدیر ارشد داشتم هیچ امیدواری بهشون ندادم . ضمن اینکه کاملا مراقب تک تک کلماتی که به کار می بردم بودم .چون یک جورایی عاقبتش رو پیش بینی می کردم . تااینکه امروز مدیر ارشد ازمن خواست برم اتاقش . و با صراحت و بدون حاشیه اشاره کرد که شنیده من برای برقرار شدن دستورالعمل درحال رایزنی وتشکیل جلسه با خانم های شرکت هستم .
من هم کاملا متعجب از اینکه باوجود تموم احتیاط به عمل آمده بازهم ازتوش حرف دراومده . گفتم جناب مدیر لطف کنید به آبرویی که ازمن سراغ دارین پیگیر شین که من جلسه گذاشتم یا فقط تعدادی از خانم ها (نه همشون )بدون دعوت قبلی از طرف من تشریف آوردن اتاقم . و فقط یک ربع سوالاتشون رو پرسیدن و رفتن .
درادامه مدیر هم گله فرمودن که یک بار نشده که خانمی بیاد یک پیشنهاد برای ارتقاء شرکت بده . اونوقت برای کاهش کارایی همه به صف و آماده این وازاین حرف ها ...من که همینطور مخالفت ایشون رو برای اجرای دستورالعمل تو رفتار و حرفهاش میدیدم ،اشاره کردم که یک هفته از اومدن دستورالعمل گذشته و شما دیدین که من هنوز خدمت شما نرسیدم برای پیگیری اجراش . چون معتقد هستم برای اجرا باید به گونه ای برنامه ریزی بشه که اصطلاحا نه سیخ بسوزه نه کباب .
خلاصه که مشاور محترم رئیس جمهور در امور بانوان هر چه رشتی پنبه شده . 
تو مرحله اجرا اونی که باید مخالفت کنه مخالفت خودش رو میکنه . ضمن اینکه مدیر محترم مابین فرمایشاتش یک گریزی هم به اضافه کاری داشتن که یعنی حواستون جمع باشه و...
تازه ما توی یک وزارتخونه دولتی هستیم . تو شرکت های خصوصی که واویلا...
حرف که دراین خصوص زیاد دارم . حالا در یک فرصت بعد اگر شد مینویسم . 
